Św. Maksymilian – odpust parafialny u św. Andrzeja Boboli w Londynie

Św. Maksymilian – odpust parafialny u św. Andrzeja Boboli w Londynie

Czy wiesz, że 14 Sierpnia to wspomnienie św. Maksymiliana Marii Kolbego?

W piątek, 14 Sierpnia 2020 r. wypada wspomnienie św. Maksymiliana Marii Kolbego, który jest drugim Patronem parafii św. Andrzeja Boboli w Londynie

Warto pamiętać, że nasz Patron urodził się 08 Sierpnia 1894 r., w Zduńskiej Woli, a zmarł 14 Sierpnia 1941 r. w Koncentration Lager Auschwitz.
Znany jest jako kapłan, misjonarz, męczennik, twórca i wydawca czasopisma maryjnego „Rycerz Niepokalanej” /pierwszy numer ukazał się w 1922 r./.
Beatyfikowany został 17 Października 1971, a kanonizowany 10 Paździenrika 1982 r.
Zapraszamy na Msze święte o 10:00, 12:00 i 19:00 BST (czas angielski letni).
Po ostatniej Mszy nabożeństwo ku czci św. Maksymiliana i ucałowania relikwii Świętego
Ten dzień jest dla naszej wspólnoty parafialnej wspaniałą okazją do świętowania.
Warto też wiedzieć, że za nawiedzenie nawiedzenie kościoła w dniu 14 sierpnia można uzyskać odpust zupełny!
Zapraszamy, przyjdź do nas, by uczcić naszego Patrona, św. Maksymiliana Marię Kolbego.
 
    Wspominany “odpust” możemy zyskać za:

  • nawiedzenie kościoła
  • stan łaski uświęcającej
  • modlitwy „Ojcze nasz…” i „Wierzę…”
  • dowolna modlitwa w intencjach Ojca św.

Jeśli nie możesz przyjść do kościoła zapraszamy do na transmisję Mszy św. w Radio BOBOLA oraz w playerze parafii św. Andrzeja Boboli:

Sanktuarium Matki Bożej Kozielskiej-Zwycięskiej w Londynie

Chcesz dowiedzieć się więcej o cudownym wizerunku MB, bardzo ważnym dla pokoleń polskich emigrantów?

ZAPRASZAMY

Nowenna do “Matki emigrantów” przed Wniebowzięciem NMP (06.08 – 14.08.2020)

fot: Koronacja wizerunku MBKZ przez Jana Pawła II, Kraków, Błonie 08.06.1997(archiwium parafii św. Andrzeja Boboli w Londynie)/tekst: Remigiusz Farbotko(Radio BOBOLA)

Nowenna do “Matki emigrantów” przed Wniebowzięciem NMP

(06.08 – 14.08.2020)

Gorąco zapraszamy do wspólnej modlitwy nowenną przed Uroczystością Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny.  O wstawiennictwo będziemy prosić “Matkę emigrantów” – Matkę Bożą Kozielską-Zwycięską. Jej wizerunek ukazany w cudownej płaskorzeźbie szczególną czcią jest otaczany w kościele św. Andrzeja Boboli w Londynie – tzw. “Katedrze Wolnej Polski”.

To tutaj cześć Bogu oddawali nasi rodacy, którzy po zakończeniu II wojny światowej – po tułaczce przez pół świata – nie mogli wrócić do kraju ze względu na swoją patriotyczną przeszłość i pragnienie wolności dla Polski. To tutaj były i nadal na ołtarzu są kładzione wszystkie ważne dla naszej Ojczyzny wydarzenia i rocznice. Tutaj Rząd Rzeczypospolitej Polskiej na uchodźstwie oddawał Panu Bogu cześć z okazji obchodów wszelkich patiotycznych uroczystości. Wreszcie – to stąd transmitowane były Msze św. w Radio Wolna Europa, które niosły pokrzepienie milionom rodaków w kraju podczas ciemnego okresu polskiej historii drugiej połowy XX wieku.     

Maryja wybrała sobie to miejsce w 1961, kiedy to opustoszały już budynek – zakupiony przez Polaków od szkockich prezbiterian został wyremontowany i zmienił się w świątynię, w której tysiące naszych rodaków oddawało i wciąż oddaje Bogu chwałę, podtrzymując pamięć, przekazując polską kulturę, historię i obyczaje.

W kontekście czasów, w których obecnie żyjemy warto wspomnieć że wizerunek MBKZ powstawał w sekrecie, w bardzo trudnych warunkach, w których za jakąkolwiek oznakę wyznawania wiary groziła śmierć. Wizerunek został wyrzeźbiony na lipowej desce (najprawdopodobniej wymontowanej z półki), przez żołnierza-rzeźbiarza – Tadeusza Zielińskiego. Jest on autorem m.in. “polskiej” stacji drogi krzyżowej w Jerozolimie, oraz wystroju londyńskiego kościoła w którym znajduje się płaskorzeźba.  Dyskusyjne pozostaje, czy ktoś z ludzi poza Maryją zainspirował rzeźbiarza, faktem jest że z Bożej Woli wizerunek powstał w 1941, w obozie jenieckim w Kozielsku.

MBKZ od początku swego istnienia inspiruje pokolenia Polaków, szczególnie tych na emigracji, żyjących daleko od Ojczyzny lub urodzonym poza Nią, żyjącym w dwóch Ojczyznach. Powstało już wiele pieśni wiele modlitw, w których wyrażana jest wdzięcznośc dla niej, w których Ona jest uwielbiana i proszona o wstawiennictwo. Nowenna do której zapraszamy odmawiana będzie po raz pierwszy w historii i wraz z litanią napisaną w 2019 jest efektem działania Maryi w pokoleniu, które do Anglii przyjechało już w XXI w.

Nowenna rozpocznie się we czwartek, 6 sierpnia. Dla zainteresowanych – będzie również odmawiana w londyńskim sanktuarium Matki Bożej Kozielskiej-Zwycięskiej po Mszach św. porannych (10:00 BST) i transmitowana online (video) oraz przez Radio BOBOLA. Dołącz do nas!


Sanktuarium Matki Bożej Kozielskiej-Zwycięskiej w Londynie

Chcesz dowiedzieć się więcej o cudownym wizerunku MB, bardzo ważnym dla pokoleń polskich emigrantów?

ZAPRASZAMY

Spotkanie ze św. Andrzejem

Spotkanie ze św. Andrzejem

W każdy pierwszy wtorek miesiąca po Mszy św. o godz. 19:00 (BST) można spotkać się ze św. Andrzejem Bobola w specjalnym nabożeństwie, które regularnie ma miejsce w londyńskim kościele pod Jego wezwaniem Zachęcamy do włączenia się w propagowanie kultu św. Andrzeja. Można to czynić na różne sposoby, np. przez przekazanie tej informacji swoim bliskim, krewnym i znajomym. To najlepsza droga, by doświadczyć w krótkim czasie orędownictwa Św. Andrzeja Boboli, gdyż świadectwa cudów potwierdzają, że On “dba” o swoich czcicieli. Jeśli nie możliwa jest Twoja fizyczna obecność w kościele, możesz włączyc się do wspólnej modlitwy za pomocą transmisji w Radio BOBOLA lub video. 

MODLITWA ZA OJCZYZNĘ DO ŚW. ANDRZEJA BOBOLI – PATRONA POLSKI
(Do codziennego odmawiania)
Boże, za przyczyną świętego Andrzeja dopełnij miłosierdzia nad naszą Ojczyzną i odwróć grożące jej niebezpieczeństwa. Natchnij mądrością jej rządców i przedstawicieli, a jej obywateli zgodą i sumiennością w wypełnianiu obowiązków. Daj jej kapłanów, zakonników i zakonnice pełnych ducha Bożego i żarliwych o zbawienie dusz. Umocnij w niej ducha wiary i czystości obyczajów oraz uszanowanie praw każdego człowieka. Wytęp wszelką zazdrość i zawiść, pijaństwo, nieposzanowanie mienia społecznego, niechęć do rzetelnej pracy. Niech rodzice i nauczyciele w bojaźni Bożej wychowują młodzież i przygotowują ją do życia w społeczeństwie. Niech ogarnia wszystkich duch poświęcenia i ofiarności względem Kościoła i Ojczyzny, duch wzajemnej życzliwości, jedności i przebaczenia. Amen.

Wyślij intencję do nabożeństwa do św. Andrzeja Boboli



Św. Andrzej Bobola – Patron Polski. Patron Jedności

Tekst i grafiki: Małgorzata Mularczyk/swietyandrzejbobola.pl

Rozdarliśmy Kościół – Ciało Chrystusa
i Chrystus jest podzielony.
To jest grzech nas, ludzi Chrystusowych.
To jest zgorszenie, które dajemy światu.

Biskup Józef Zawitkowski

 

W czasach Andrzeja Boboli różnice międzyreligijne, kulturalne i społeczne miały znaczenie większe i wyższą temperaturę niż we współczesnej Europie. Kresy, na których działał Męczennik, stanowiły obszar wzajemnego przenikania kultur Wschodu i Zachodu, gdzie granice polityczno-ekonomiczne, kulturowe oraz etniczne nie były wyraźne ani trwałe, gdzie występowały zarówno tendencje integracyjne, jak i dezintegracyjne.

To spotkanie międzycywilizacyjne ludzi różnych narodowości – Polaków, Ukraińców, Białorusinów, Litwinów, Żydów,  Niemców, których cechowało pokrewieństwo językowe i wspólne pochodzenie, było zarazem spotkaniem osób mających różnych wyznanie: katolickie, prawosławne, unickie czy judaizm. Dochodziło tu zarówno do powstawania szczególnych więzi, jak i antagonizmów. Wspomniane wyżej uwarunkowania, a przy tym ogromne przestrzenie, powszechne niemal ubóstwo, zacofanie cywilizacyjne oraz bezwzględność w walce o wpływy i przekonania religijne były istotnym wyzwaniem dla opowiadającego się za Unią Brzeską misjonarza katolickiego, który dążył do Chrystusowej jedności.

Apostoł Polesia spełniał swoją posługę, poruszając się w różnych kręgach kulturowych i społecznych. Mieszkańcom wiosek przekazywał ducha Ewangelii, niosąc wiarę w miłującego Ojca. Był członkiem wspólnoty jezuickiej i doradcą na dworze królewskim Jana II Kazimierza Wazy. Wchodził w dialog z kapłanami prawosławnymi. Pragnął jedności Kościoła, za którą był gotów oddać życie, tak jak pięćdziesięciu jego współbraci, którzy zginęli wówczas na Polesiu.

Przyciągał do siebie ludzi zarówno za życia, jak i po śmierci.
Po czterdziestu pięciu latach od czasu męczeństwa, przy jego trumnie modlili się i katolicy i prawosławni i unici, wypraszając łaski.
W sercu Kościoła, w Bazylice Watykańskiej, 30 października 1853 r. odbyła się beatyfikacja św. Andrzeja Boboli – pierwsza uroczysta polska beatyfikacja, co jest tym bardziej znamienne, że Polski nie było wówczas na mapach świata.

Nawet w komunistycznej Moskwie, do wystawionego na pokaz ciała Męczennika w gmachu Higienicznej Wystawy Ludowego Komisariatu Zdrowia, ludzie ciągnęli gromadami, by się przy nim modlić.

Z chwilą kanonizacji święty Andrzej Bobola stał się patronem jedności w ramach Kościoła powszechnego. I znów uroczystość ta przyciągnęła pod Bazylikę Świętego Piotra liczne rzesze wiernych, podobnie jak i powrót relikwii do ziemi ojczystej, podczas którego wierni wszystkich stanów i profesji oddawali mu hołd.

Po 50. latach Jan Paweł II wspominał: „W roku 1938 byłem naocznym świadkiem powrotu męczennika do Ojczyzny. Albowiem jego trumna, jego relikwie wracały do Polski poprzez różne miasta, między innymi Kraków, zanim dotarły do Warszawy. I pamięć tego spotkania ze świętym męczennikiem pozostaje dla mnie niezatarta.”

Święty Andrzej Bobola skupiał wokół siebie ludzi w czasach trudnych doświadczeń naszej Ojczyzny. Jednał ich w modlitwie i w działaniu. W działaniu ku odrodzeniu narodowemu, ku ocaleniu Polski przed najazdem ze Wschodu, a także ku sprawiedliwości społecznej.

W sierpniu 1920 roku tysiące osób szły w procesji w Warszawie, odmawiając Nowennę do św. Andrzeja Boboli w intencji ocalenia Warszawy i Polski przed bolszewizmem.

W trudnych czasach komunizmu, Święty Andrzej Bobola patronował Jasnogórskim Ślubom Narodu Polskiego, które Prymas Tysiąclecia – kardynał Stefan Wyszyński napisał 16 maja 1956 roku, w dniu jego święta patronalnego. Śluby te złożono 26 sierpnia, w trzechsetlecie Ślubów Lwowskich króla Jana II Kazimierza Wazy, którego autorstwo przypisuje się Świętemu Andrzejowi Boboli.

Wokół Patrona Kresów powstawała i powstaje wspólnota sumienia, do której można odnieść ewangeliczną obietnicę: “Dalej, zaprawdę, powiadam wam: Jeśli dwaj z was na ziemi zgodnie o coś prosić będą, to wszystkiego użyczy im mój Ojciec, który jest w niebie. Bo gdzie są dwaj albo trzej zebrani w imię moje, tam jestem pośród nich» (Mt,18, 19-20)

Jan Paweł II w „Programie odnowy Kościoła w Polsce” z 1998 roku szczególnie mocno akcentował potrzebę jedności: „Jedność Kościoła jest oparta na Prawdzie i miłości Boga i człowieka, której daje świadectwo. Prawda, która jednoczy Kościół i wyzwala człowieka do nadziei życia wiecznego, to żywy Chrystus, posłany przez Ojca w mocy Ducha Świętego, aby świat uwierzył, że Bóg jest miłością. Miłość — fundament jedności Kościoła — to miłość Chrystusa rozlana w sercach naszych, która gromadzi w jedno rozproszone dzieci Boże.” Dalej Papież wskazywał, w jaki sposób prowadzić Kościół do jedności: „(…) Działalności ekumenicznej nie można ograniczać do styczniowej modlitwy o jedność chrześcijan, ale wymagany jest stały wysiłek podyktowany życzliwością i gotowością do dawania wspólnego chrześcijańskiego świadectwa we współczesnym, pluralistycznym świecie.

Trzeba się wspólnie modlić, rozmawiać ze sobą, stwarzać szczerą atmosferę ludzkiego zrozumienia, tak na płaszczyźnie indywidualnej, jak instytucjonalnej. Należy podejmować starania, aby duch ekumenizmu, który ujawnia się przy różnych okazjach, coraz bardziej przenikał całe życie Kościoła. Wówczas bardziej dostrzegalne stanie się to, co można i należy zrobić wspólnie, aby ukazywać naszą jedność w Chrystusie.”

W Liście Episkopatu Polski z dnia 12 maja 2002 czytamy: „Święty Andrzej jest patronem ewangelizacji w trudnych czasach. Odzyskana dziś wolność polityczno-społeczna stanowi ciągłe wyzwanie i wymaga pogłębienia przez odnowę religijną i moralną. Potrzebujemy duchowego odrodzenia, zarówno w obliczu podziałów, ujawnionych po upadku komunizmu, jak i w perspektywie nowej ewangelizacji jednoczącej się Europy.(…)Św. Andrzej Bobola jest w szczególny sposób patronem jedności.”

W podobnym duchu wypowiadał się Kardynał Józef Glemp, Prymas Polski przy relikwiach Świętego 16 maja 2002 roku oraz czternaście lat później, 16 maja 2016 roku
Kard. Kazimierz Nycz, przewodnicząc uroczystościom patronalnym św. Andrzeja Boboli w jego sanktuarium na warszawskim Mokotowie: „Niech św. Andrzej będzie dla nas przewodnikiem w budowaniu jedności Kościoła a także wezwaniem do budowania jedności we współczesnej, podzielonej Polsce (…) Kościół jest bowiem podzielony, podzielony w parafiach, wspólnotach czy rodzinach, ponieważ to my jesteśmy podzieleni i te podziały wnosimy do Kościoła”. „Może dzisiejszy patron, św. Andrzej Bobola, pomoże nam abyśmy byli prawdziwymi świadkami wiary i miłości, abyśmy umieli się uśmiechać do ludzi i abyśmy często używali słów: przepraszam i przebaczam – to byłaby wspaniała droga.”

Wyzwaniem dla nas są też słowa Ojca Wacława Oszajcy SJ, wypowiedziane z okazji 350 rocznicy śmierci Apostoła Kresów: „Dobrze byłoby zatem, gdyby miejsce relikwii świętego Andrzeja Boboli, tak jak to już było, stało się miejscem zarówno wspólnej modlitwy chrześcijan jak i refleksji nad Kościołem w duchu ekumenicznym, a więc w duchu poszukiwania zapomnianych skarbów Bożej mądrości i miłości. Święty Andrzej przez swoje męczeństwo byłby zarazem stróżem strzegącym umysłów, i serc, strzegącym przed odchodzeniem z dróg uczciwego wysiłku i odważnego wysiłku.

Przy trumnie i relikwiach świętego Andrzeja jest również miejsce dla niewierzących, nie tylko dla chrześcijan wielkich i mniejszych tradycji Wschodu i Zachodu. Przecież wszyscy wciąż szukamy światła, które pozwoliłoby nam dokładniej widzieć mechanizmy kierujące światem, niechby tylko naszą ziemią.”

Spór publiczny i podziały w dzisiejszej Polsce stanowią dla chrześcijan wezwanie do włączenia się w dzieło budowania jedności w kraju, w rodzinach, w miejscu pracy i życia.
Odpowiedzią na to wezwanie jest ponad 40 wspólnot i grup parafialnych działających przy Sanktuarium Narodowym św. Andrzeja Boboli, w którym przechowywane są relikwie integralne świętego i trwa modlitwa. Podobnie dzieje się w Strachocinie, w Czechowicach-Dziedzicach, w Złocieńcu i wielu parafiach, w których są przechowywane relikwie męczennika.

Wszędzie tam, gdzie pojawia się Św. Andrzej, pozyskuje on ludzi dla Jezusa – jak za czasów swych misyjnych wędrówek.

Dostrzegając potrzebę publicznej debaty wokół porozumienia w dzisiejszym świecie, bracia zakonni św. Andrzeja podejmują szereg działań na rzecz wprowadzania jedności. Jezuici propagują od lat sposób dyskursu, zwany debatą oxfordzką, której celem jest prowadzenie merytorycznej, opartej na sile faktów i argumentów, dyskusji nad tezą. Prowadzą seminaria i konferencje, jak choćby tę z 2018 r. w ramach Konferencji Bobolanum „W zgodzie z sobą i z tobą”, której teksty „Zgoda w Rzeczypospolitej” Marka Blazy SJ oraz „O jedności między chrześcijanami” Roberta Wawera SJ zostały opublikowane w biuletynie Sanktuarium. Przypomniano wówczas, że fundamentem porozumienia jest:

  • Poszukiwanie jedności poprzez relację z Bogiem.
  • Poszukiwanie jedności w relacji ze wspólnotą.
  • Budowanie zgody w relacji z drugą osobą.
  • Osobiste wzrastanie w prawdzie.

Warto też przywołać fundamentalną dla uczciwej dyskusji zasadę praesupponendum, przedstawioną w „Ćwiczeniach duchownych” Ignacego Loyoli, którą zapewne stosował nasz Święty: „Abyśmy bardziej pomagali sobie wzajemnie i postępowali [w dobrem], trzeba z góry założyć, że każdy dobry człowiek winien być bardziej skory do ocalenia wypowiedzi bliźniego, niż do jej potępienia. A jeśli nie może jej ocalić, niech spyta go, jak on ją rozumie; a jeśli on rozumie ją źle, niech go poprawi z miłością; a jeśli to nie wystarcza, niech szuka wszelkich środków stosownych do tego, aby on, dobrze ją rozumiejąc, mógł się ocalić.” (ĆD, 22).
Czym dziś porywa nas Święty? Z jednej strony potęgą miłości, odwagą, wiedzą, determinacją, a z drugiej – zwykłością swoich wad, typowych nie tylko dla jego stanu i czasów, w których żył, czy zapalczywością, która prowadziła go do heroicznego męstwa. Człowiek z krwi i kości, męczennik, prorok, Święty. Wciąż trwa i zaprasza do tworzenia wspólnoty.
(mm)


Sanktuarium Matki Bożej Kozielskiej-Zwycięskiej w Londynie

Chcesz dowiedzieć się więcej o cudownym wizerunku MB, bardzo ważnym dla pokoleń polskich emigrantów?

ZAPRASZAMY

Msza św. z okazji rocznicy wybuchu Powstania Warszawskiego

tekst i grafika: strona interenetowa parafii św. Andrzeja Boboli w Londynie

76. Rocznica Wybuchu Powstania Warszawskiego (01.08.2020)

W sobotę, 1 Sierpnia br., o godz. 12:00 BST (czas angielski, letni) w kościele św. Andrzeja Boboli w Londynie odprawiona zostanie specjalna Msza w związku z 76. Rocznicą wybuchu Powstania. Msza będzie transmitowana na żywo w Radio BOBOLA oraz video na stronie internetowej parafii.

Jak co roku pamiętamy o wszystkich, którzy polegli podczas walk powstańczych lub zostali zamęczeni w niemieckich, NKWD-owskich i UB-ckich więzieniach.
Przez całe 63 dni, czyli tyle ile trwało Powstanie chcemy polecać zmarłych Powstańców, a także prosić o siły i zdrowie dla żyjących jeszcze uczestników Powstania.

Zapraszamy, przyłącz się do akcji: CZUWAMY + PAMIĘTAMY + MODLIMY SIĘ
Chodzi w niej o to, by przez 63 dni pamiętać o wszystkich, którzy polegli w powstaniu, podczas działań wojennych lub zostali zamęczeni w niemieckich, NKWD-owskich i UB-ckich więzieniach. W naszym kościele przez ten okres palił się będzie Znicz Pamięci, zachęcając wszystkich, którzy odwiedzą świątynie (fizycznie lub przez internet) do modlitwy i pamięci.
Serdecznie zapraszamy!

Transmisja dostępna tutaj:

Sanktuarium Matki Bożej Kozielskiej-Zwycięskiej w Londynie

Chcesz dowiedzieć się więcej o cudownym wizerunku MB, bardzo ważnym dla pokoleń polskich emigrantów?

ZAPRASZAMY

NOWENNA PRZED II TURĄ WYBORÓW PREZYDENCKICH W POLSCE

Św. Andrzej Bobola/Fot.: swietyandrzejbobola.pl

NOWENNA  PRZED II TURĄ WYBORÓW PREZYDENCKICH W POLSCE

SZTURM DO NIEBA W  INTENCJI  OJCZYZNY I  DECYZJI POLAKÓW DOT. WYBORU PREZYDENTA  WEDŁUG  WOLI  BOŻEJ

W 2015 roku, przed wyborami prezydenckimi Federacja Sodalicji Mariańskich w Polsce zainicjowała nowennę w intencji Ojczyzny i wyboru przez Polaków prezydenta zgodnie z Bożą wolą. Wszystkich tych którym dobro naszej Ojczyzny nie jest obojętne zapraszamy do włączenia się do modlitwy do Boga w Trójcy Jedynego, za wstawiennictwem Najświętszej Maryi Panny i  patronów Polski:  św. Wojciecha, św. Stanisława, oraz proroka zmartwychwstania Polski po trzecim rozbiorze – tego, który jest szczególnym orędownikiem spraw polskich – św. Andrzeja Boboli.  

W modlitwie wzywajmy pomocy św. siostry Faustyny, św. Maksymiliana Kolbe, św. Jana Pawła II, bł. ks. Jerzego Popiełuszki, wszystkich naszych patronów oraz wszystkich świętych i święte Boże, archaniołów i aniołów. 

Dzień 1.  3 lipca (piątek)

Intencja: Za wstawiennictwem św. Andrzeja Boboli – sodalisa, patrona Polski
o wybór Prezydenta Polski, który będzie służył Ojczyźnie, szanował wiarę świętą i sprawiedliwość.

Dzień 2.  4 lipca (sobota)

Intencja: O wybór Prezydenta Polski, który będzie dbał o polską tradycję i kulturę oraz o polskie media.

Dzień 3.  5 lipca (niedziela)

Intencja: Za wstawiennictwem św. Jana Pawła II – sodalisa o wybór Prezydenta Polski, który będzie troszczył się o rodziny oraz o prawo rodziców do wychowywania dzieci.

Dzień 4.  6 lipca (poniedziałek)

Intencja: Za wstawiennictwem bł. ks. Jerzego Popiełuszki o wybór Prezydenta Polski, który będzie zabiegał o prawdę w życiu społecznym oraz godne warunki pracy i życia Polaków.

Dzień 5.  7 lipca (wtorek)

Intencja: O wybór Prezydenta Polski, który będzie szanował i bronił życie ludzkie od poczęcia aż do naturalnej śmierci.

Dzień 6.  8 lipca (środa)

Intencja: O wybór Prezydenta Polski, który będzie się troszczył o wychowanie dzieci i młodzieży – wielkiego skarbu i przyszłości Polski.

Dzień 7.  9 lipca (czwartek)

Intencja: O wybór Prezydenta Polski, który będzie ufał Miłosierdziu Bożemu i służył narodowi polskiemu w duchu miłosierdzia.

Dzień 8.  10 lipca (piątek)

Intencja: Za wstawiennictwem św. Jana Chrzciciela de Rossi – sodalisa o obronę Polski przed zagrożeniami zewnętrznymi i wybór Prezydenta Polski, który będzie zabiegał o bezpieczeństwo naszej Ojczyzny.

Dzień 9.  11 maja (sobota)

Intencja: O światło Ducha Świętego dla Polaków i szczególną opiekę Królowej Polski nad naszą Ojczyzną w dzień II tury wyborów prezydenckich.

DO ODMAWIANIA CODZIENNIE:

Modlitwa za Ojczyznę ks. Piotra Skargi

Boże, Rządco i Panie narodów,
z ręki i karności Twojej racz nas nie wypuszczać,
a za przyczyną Najświętszej Panny, Królowej naszej,
błogosław Ojczyźnie naszej, by Tobie zawsze wierna,
chwałę przynosiła Imieniu Twemu
a syny swe wiodła ku szczęśliwości.

Wszechmogący wieczny Boże,
spuść nam szeroką i głęboką miłość ku braciom
i najmilszej Matce, Ojczyźnie naszej,
byśmy jej i ludowi Twemu,
swoich pożytków zapomniawszy,
mogli służyć uczciwie.

Ześlij Ducha Świętego na sługi Twoje,
rządy kraju naszego sprawujące,
by wedle woli Twojej ludem sobie powierzonym
mądrze i sprawiedliwie zdołali kierować.

Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.

Modlitwa św. Jana Pawła II do Ducha Świętego

Modlitwa św. Jana Pawła II do Ducha Świętego

Duchu Święty, proszę Cię
o dar mądrości do lepszego poznawania
Ciebie i Twoich doskonałości Bożych,
o dar rozumu do lepszego zrozumienia
ducha tajemnic wiary świętej,
o dar umiejętności,
abym w życiu kierował się zasadami tejże wiary,
o dar rady, abym we wszystkim u Ciebie szukał rady
i u Ciebie ją zawsze znajdował,
o dar męstwa, aby żadna bojaźń ani względy ziemskie
nie mogły mnie od Ciebie oderwać,
o dar pobożności, abym zawsze służył Twojemu Majestatowi z synowską miłością,
o dar bojaźni Bożej, abym lękał się grzechu,
który Ciebie, o Boże, obraża.

<Modlitwy tej nauczył Karola Wojtyłę jego ojciec, kiedy pewnego dnia zauważył, że syn niezbyt gorliwie wypełnia obowiązki ministranta. Tak to zdarzenie po latach wspominał papież Jan Paweł II: „W wieku dziesięciu, dwunastu lat byłem ministrantem, ale niezbyt gorliwym. Mój ojciec, spostrzegłszy moje niezdyscyplinowanie, powiedział pewnego dnia: «Nie jesteś dobrym ministrantem. Nie modlisz się do Ducha Świętego». I pokazał mi jakąś modlitwę. Nie zapomniałem jej… Z jakim on przekonaniem do mnie mówił! Jeszcze dziś słyszę jego głos”. Jan Paweł II polecał właśnie tę modlitwę młodzieży na spotkaniu przy kościele św. Anny w Warszawie podczas pierwszej pielgrzymki do Polski w 1979 roku. Powiedział wtedy: „Przyjmijcie ode mnie tę modlitwę, której nauczył mnie mój ojciec i pozostańcie jej wierni”. (przyp. red.)>

Modlitwa do Ducha św.

Duchu Święty, Boże, który w dniu narodzin Kościoła raczyłeś zstąpić widomie na apostołów, aby oświecić ich rozum, zapalić serca, utwierdzić w wierze i życie ich uświęcić, błagamy Cię najgoręcej w czasie tej nowenny, abyś również nam raczył udzielić tych samych darów dla naszego uświęcenia i wzrostu chwały Bożej. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.

 

Sanktuarium Matki Bożej Kozielskiej-Zwycięskiej w Londynie

Chcesz dowiedzieć się więcej o cudownym wizerunku MB, bardzo ważnym dla pokoleń polskich emigrantów?

ZAPRASZAMY

Skrzynka intencji

foto: Il Ragazzo

Wyślij intencję do różańca

Różańcem modlimy się codziennie w kościele św. Andrzeja Boboli po Mszy św. o godzinie 10:00 BST. Modlitwa jest transmitowana na żywo na antenie Radia Bobola i w transmisji video z kościoła.


Wyślij intencję lub podziękowanie za otrzymaną łaskę do Matki Bożej Kozielskiej Zwycięskiej

W 1997 r. podczas Mszy św. na krakowskich Błoniach Ojciec Święty Jan Paweł II koronował płaskorzeźbę Zwycięskiej Matki Bożej Kozielskiej. Na odwrocie wizerunku autor, por. Tadeusz Zieliński, wyciął słowa poety: “Tak nas powrócisz cudem na Ojczyzny łono”, własne nazwisko oraz datę ukończenia wizerunku: 3 maja 1941 r.
Matka Boża Kozielska patronowała zwycięstwu pod Monte Cassino oraz innym bitwom wygranym dzięki bohaterstwu i poświęceniu polskich żołnierzy. Po wojnie towarzyszyła Polakom na emigracji. Obecnie płaskorzeźba Zwycięskiej Matki Bożej Kozielskiej znajduje się w polskim kościele św. Andrzeja Boboli – Patrona Polski – w Londynie
Fot. PAP/CAF/Teodor Walczak

Nabożeństwa do Matki Bożej Kozielskiej Zwycięskiej – w każdą środę w kościele św. Andrzeja Boboli w Londynie, po Mszy św. o godzinie 19:00


Wyślij intencję lub podziękowanie za otrzymaną łaskę do św. Andrzeja Boboli

Nabożeństwo do św. Andrzeja Boboli – w każdy pierwszy wtorek miesiąca w kościele św. Andrzeja Boboli w Londynie, po Mszy św. o godzinie 19:00


Wyślij intencję lub podziękowanie za otrzymaną łaskę do św. Maksymiliana Kolbe

Nabożeństwo do św. Maksymiliana Kolbe – w każdy drugi wtorek miesiąca w kościele św. Andrzeja Boboli w Londynie, po Mszy św. o godzinie 19:00



Słuchaj w radio BOBOLA lub oglądaj transmisję z kościoła – na żywo

Kościół katolicki w Wielkiej Brytanii

Wspomnienie św. Augustyna z Canterbury – apostoła Anglii

27 maja w Kościele katolickim  obchodzone jest wspomnienie dowolne św. Augustyna z Canterbury (ur. ?, zm. 26 maja 604 lub 605). Mnich benedyktyński, był pierwszym arcybiskupem Canterbury, nazywany apostołem Anglii, święty Kościoła katolickiego, anglikańskiego i prawosławnego. Śmiało można go nazwać również apostołem jedności i pokoju.

Pokaż dzieciom kreskówkę o św. Augustynie z Canterbury:

Augustyn był przeorem klasztoru w Rzymie, gdy papież Grzegorz Wielki wybrał go w 595 r., by poprowadził misję do Wielkiej Brytanii, by chrystianizować króla Ethelberta I i jego królestwo Kentu z anglosaskiego pogaństwa.

Wiosną 597 roku misjonarze wylądowali w Anglii na ziemi króla Kentu (wyspa Thanet). Powodem wyboru tego miejsca był fakt, iż król Kentu Ethelbert był mężem księżniczki merowińskiej Berty (córki króla Paryża – Chariberta I). W umowie ślubnej miała ona zagwarantowane prawo swobodnego wyznania swojej religii na ziemi Anglów. Razem z królową był tam biskup frankijski, który wzniósł kościół koło Canterbury. Zatem ludność i dwór Kentu mieli dość dużo okazji do usłyszenia i poznania wiary królowej. Był to czynnik, który mógł ułatwić pomyślne zakończenie misji papieskiej. Władca Kentu był ostrożny, wiedział jakie korzyści może przynieść mu chrześcijaństwo, ale zdawał sobie również sprawę z tego, jak głęboko zakorzenione jest pogaństwo wśród ludu. Dyskusyjna pozostaje kwestia czy w momencie przybycia Augustyna, Ethelbert był już ochrzczony czy nie. Pomimo swojej ostrożności, król był misjonarzom przychylny, dostali oni zezwolenie na osiedlenie się w pobliżu Canterbury, korzystali z kościoła pod wezwaniem św. Marcina. Otrzymali również zgodę na odbudowę starego rzymskiego kościoła w samym Canterbury – kościół ten stanowił początek Katedry w Canterbury. Ponadto Augustyn założył kościół parafialny św. Marcina i klasztor św. Piotra i Pawła Apostołów, ukończony dopiero po jego śmierci.

Pomimo wielu trudności misja Augustyna odniosła sukces, stała się zaczątkiem Kościoła w Anglii oraz zapoczątkowała proces zjednoczenia wyspy. Samo wysłanie Augustyna do Brytanii było wielkim przełomem w dziejach Kościoła. Rzym przejął prymat w chrystianizacji pogan. Zaczęto organizować nowe wyprawy misyjne. Zmieniono także podejście do pogan. Zamiast nawracać ich siłą, zdecydowano się na pokojowe misje. Ich celem miało być przekonywanie pogan słowem i postawą, a nie mieczem.

W 601 roku Augustyn wysłał raport do papieża z przebiegu misji oraz poprosił go o pomoc. W wyniku tego Grzegorz wysłał nową misję, członkiem której był m.in. św. Mellit, która przywiozła sprzęt liturgiczny, księgi święte, paliusz dla Augustyna oraz list, w którym papież przedstawił swoją wizje organizacji Kościoła angielskiego. Nawiązywał on do organizacji kościelnej z czasów rzymskich i przewidywał założenie 12 biskupstw, które miały być podporządkowane 2 metropoliom. Południowej z siedzibą w Londynie z Augustynem na czele oraz północnej z siedzibą w Yorku – którego metropolita miał być podporządkowany Augustynowi do jego śmierci, a następnie miał być zupełnie niezależny. Miało to zapobiec uzyskaniu przez biskupów silnej władzy nad kościołem w Anglii, co mogło spowodować że papież straciłby kierownictwo nad tą częścią kościoła. Jednak plan ten był nie do końca doskonały, przewidywał stworzenie organizacji kościelnej w oparciu o dawną organizacje rzymską. Tymczasem na ziemiach brytyjskich zaszły ogromne zmiany administracyjne. Jak też się okazało plany Grzegorza były ustalone na wyrost, spodziewał się on szybkiej misji chrystianizacyjnej. Jednak napotkano liczne opory ludności wiejskiej, która była wychowana w tradycji pogańskiej i nie miała ochoty z tą tradycją skończyć. Dlatego też w 601 roku papież stworzył doktrynę, według której należy zerwać z nawracaniem siłą i niszczeniem świątyń pogan. Aby ułatwić poganom przejście z ich wiary na wyznanie chrystusowe należy do ich świątyń po uprzednim pokropieniu ich wodą święconą wstawiać ołtarze chrześcijańskie. Nie wolno od razu nakazać im odciąć się od wszystkiego w co wierzyli, bo spowoduje to zator z ich strony. Jeśli miejscowa ludność składała w jakieś określone dni ofiary swoim bogom, to należy im w te dni zorganizować jakieś inne święto, np. ku czci jakiegoś świętego męczennika. Jak mówił św. Grzegorz “Jest rzeczą niemożliwą pozbawić umysły surowe wszystkiego od razu; ten bowiem, kto usiłuje wspiąć się na szczyt, wznosi się po stopniach krokami, nie skokami.

Augustyn w swej misji miał nieprzyjemnie spotkanie z Brytami – rdzennymi mieszkańcy tych ziem, którzy wyznawali chrześcijaństwo od wieków, jednak uległa ta wiara lekkim wypaczeniom. W innym terminie odbywała się u nich Wielkanoc, występowały różnice w obrządku chrztu. Augustyn według tradycji spotkał się z Brytami 2 razy i próbował ich przekonać do zmiany praktyk oraz pomóc w chrystianizacji Anglo-Sasów. Pierwszy raz miało to miejsce na pograniczu Wesseksu, w miejscu obecnego Bristolu. Augustyn próbował przekonać kapłanów brytyjskich do podjęcia wspólnej misji, jednak wcześniej musieli oni zerwać ze swoimi praktykami i przyjąć obrządek rzymski. Na to jednak nie chcieli się zgodzić. O wyższości danego obrządku miała zdecydować próba. Znaleziona ślepca, którego Brytowie próbowali uzdrowić, nie udało się to jednak. Dokonał tego dopiero Augustyn. Kapłani zdecydowali, że muszą zasięgnąć opinii ludu przed przyłączeniem się do Augustyna i poprosili o wyznaczenie drugiej daty spotkania. Udali się kapłani do uczonego pustelnika, który powiedział im, że jeśli Augustyn jest mężem bożym, to mają się do niego przyłączyć. Miano poznać to po tym, że w czasie uczty wysłannicy rzymscy zajmą pierwsi miejsca, a gdy przyjdą Brytowie, to w zależności od tego, jak się zachowają misjonarze, taka będzie ich pobożność: gdy wstaną na ich powitanie, znaczy że są pokornymi i bożymi ludźmi, gdy jednak będą siedzieć, znaczy iż są niegodni przyłączenia się do nich. Augustyn egzaminu nie zdał. Spotkanie zakończyło się niepowodzeniem, a Augustyn miał im wtedy przepowiedzieć karę bożą – za odrzucenie go stoczą wojnę z nieprzyjaciółmi, a za niechęć do chrystianizacji Anglów poniosą z ich rąk karę. Spełniło się to w roku 613, gdy król Bernicji Ethelfryd pokonał Brytów w bitwie pod Chester.

Misja Augustyna odniosła sukces, stała się zaczątkiem Kościoła w Anglii oraz zapoczątkowała proces zjednoczenia wyspy. Samo wysłanie Augustyna do Brytanii było wielkim przełomem w dziejach Kościoła. Rzym przejął prymat w chrystianizacji pogan. Zaczęto organizować nowe wyprawy misyjne. Zmieniono także podejście do pogan. Zamiast nawracać ich siłą, zdecydowano się na pokojowe misje. Ich celem miało być przekonywanie pogan słowem i postawą, a nie mieczem.

Ostatnie lata życia Augustyna przyniosły rozszerzenie się obszaru działalności Kościoła, co było uwarunkowane protekcją króla Kentu. W 604 roku założono biskupstwo w Rochester, misja zdołała objąć tereny Królestwa Essexu. W tym czasie powstał w Londynie kościół pod wezwaniem św. Pawła Apostoła.

27 maja 605 roku Augustyn zmarł. Został pochowany w ufundowanym przez siebie kościele opackim-katedralnym pw. świętych Piotra i Pawła w Canterbury obok króla św. Ethelberta.

źródło: Wikipedia

Narodowa Sztafeta Różańcowa 31 maja Uroczystość Zesłania Ducha Świętego


Kościół w Anglii i Walii

Wierni chcą otwarcia kościołów, biskupi apelują do rządu

Na Wyspach Brytyjskich wybrzmiewa coraz więcej głosów katolików świeckich, którzy pragną uczestniczyć w Eucharystii. W ich imieniu biskupi Anglii i Walii wystosowali wspólne oświadczenie, w którym napisali, że katolicy z niecierpliwością oczekują otwarcia kościołów i wznowienia życia liturgicznego.

Elżbieta Sobolewska-Farbotko – Londyn (Radio Bobola/Vatican News)/foto: elvisfotos


Posłuchaj:

Brytyjski rząd planuje stopniowe poluzowanie obostrzeń życia publicznego, stąd wśród katolików na Wyspach troska o to, aby rządzący „nie zapomnieli” o zdjęciu, choćby częściowo, ograniczeń dotyczących kościołów. Tak jak wszystkie miejsca kultu w Zjednoczonym Królestwie, kościoły pozostają zamknięte od 23 marca. Biskupi ujawnili, że trwają rozmowy z urzędnikami resortu zdrowia i przedstawicielami rządu na temat tego, kiedy i jak zniesione zostaną ograniczenia dotyczące wspólnego kultu.

W specjalnym oświadczeniu kard. Vincenta Nicholsa i czterech innych biskupów piszę, że są głęboko poruszeni tęsknotą eucharystyczną, wyrażaną przez tak wielu wiernych. „Pragniemy otwarcia naszych kościołów i dostępu do sakramentów. Do tego czasu nadal się modlimy i przygotowujemy”. Swoje przesłanie zakończyli przypomnieniem, że po pierwszej Wielkanocy uczniowie „byli zamknięci” i ukrywali się przed władzami rzymskimi. W tej izolacji przyszedł do nich Pan Jezus, mówiący: „Pokój wam”. „Niech pokój zmartwychwstałego Pana zapanuje w naszych sercach i domach, gdy czekamy na dzień, w którym będziemy mogli ponownie wejść do kościoła i zgromadzić się przy ołtarzu, aby wspólnie złożyć Ofiarę uwielbienia” – czytamy w oświadczeniu.

Katolicy w Anglii i Walii wzajemnie zachęcają się do modlitwy w intencji ponownego dopuszczenia do udziału w Eucharystii. W przypadku Polaków, wyrazicielem tego pragnienia jest Instytut Polski Akcji Katolickiej, czołowa na Wyspach organizacja zrzeszająca świeckich katolików, której liderzy w liście do episkopatu Anglii i Walii zaapelowali o podjęcie działań służących dopuszczeniu do „praktyk religijnych w formach, które są zmodyfikowane i dostosowane do aktualnych okoliczności”.


Tutaj możesz złożyć intencję do Matki Bożej Kozielskiej Zwycięskiej. Zostanie ona odczytana przed odśpiewaniem litanii loretańskiej, podczas nabożeństwa majowego w sanktuarium MB Kozielskiej Zwycięskiej w Londynie.


Co mówi Papież? Czym żyje Kościół?

Serwis Radia Watykańskiego – słuchaj u nas codziennie:

⏰17:40 (premiera), 20:40, 23:40, 02:40


Słuchaj w radio BOBOLA lub oglądaj transmisję z kościoła – na żywo


Wspomnienie 40 męczenników Anglii i Walii

Krew męczenników posiewem nowych Chrześcijan

“Niech krew tych męczenników zdoła uleczyć wielką ranę zadaną Kościołowi Bożemu, w wyniku oddzielenia Kościoła anglikańskiego od Kościoła katolickiego” (Papież Paweł VI)

Angielscy i Walijscy męczennicy – wstawiajcie się za nami i za kraj w którym żyjemy. Boże, za ich wstawiennictwem – prosimy Cię o duży wzrost żywej wiary w mieszkańcach Anglii i Walii.


4 Maja przypada wspomnienie czterdziestu męczenników Anglii i Walii Pierwszej grupy katolików angielskich i walijskich, kanonizowanych przez papieża Pawła VI w 1970 r. i czczonych przez Kościół katolicki jako męczennicy za wiarę. Ponieśli śmierć w Anglii i Walii w latach 1535–1679 w wyniku represji związanych z odmową porzucenia przynależności do Kościoła katolickiego na rzecz ustanowionego przez Henryka VIII Kościoła anglikańskiego.

Od średniowiecza pojawiały się dążenia do uniezależnienia Kościoła w Anglii od papiestwa, czego wyrazem było uchwalenie w 1351 roku dokumentu Statute of Provisors, zakazującego osobom duchownym dokonywania opłat zagranicznym instytucjom i blokującego przejmowanie beneficjów, opublikowanie dwa lata później statutu Praemunire, zabraniającego przekazywania jurysdykcji Rzymowi (tj. wnoszenia apelacji do papieża i ogłaszania bez zgody króla dokumentów papieskich), oraz zniesienie w 1366 roku obowiązującego od czasów Jana bez Ziemi trybutu wasalnego. W 1373 roku miały miejsce wystąpienia przeciwko kolekcie papieskiej. Tendencje uniezależnienia od Rzymu nasiliły się pod wpływem XIV-wiecznych idei, głoszonych przez Johna Wycliffe’a. Kolejnym krokiem w tym kierunku było odrzucenie wniosku, w którym legat papieski ubiegał się o unieważnienie Praemunire, oraz powtórne uchwalenie statutu w 1427 roku. Bezpośrednim powodem narzucenia aktów reformacyjnych przez króla Henryka VIII był brak zgody papieża na unieważnienie małżeństwa z Katarzyną Aragońską (1533 rok) i uchwalenie Aktu Supremacji w 1534 roku.

Tym co w XVI w. otworzyło drogę zniesieniu Kościoła katolickiego w Anglii, oraz kilku wiekom prześladowań katolików na Wielkiej Brytanii, w czasie których straciło życie ok. 600 osób – była decyzja króla Henryka VIII o ogłoszeniu siebie głową Kościoła Anglii (Only supreme head in carth of the Church of England, called Eccelsia Anglicana). Wśród pierwszych angielskich poddanych, którzy ponieśli śmierć z powodu odrzucenia decyzji władcy, był kanclerz króla Tomasz Morus, oraz, jako jedyny z biskupów angielskich, John Fisher. Po śmierci Henryka VIII, a następnie jego syna, Edwarda VI, rządy objęła, wychowana w katolickiej Francji, córka Henryka Maria Tudor (1553–1558), która nakazała wypuszczenie z więzień angielskich katolików, uwięzionych za rządów jej ojca i brata, oraz przywrócenie im dóbr i tytułów. Podjęła też krwawy program rekatolicyzacji kraju. W tym okresie stracono blisko 300 męczenników protestanckich. Rządząca po jej śmierci, jej siostra Elżbieta I była wychowywana w wierze protestanckiej i po jej wstąpieniu na tron Parlament angielski uchwalił w 1559 roku drugi Akt Supremacji, a także dalsze reformy religijne zmierzające do zachowania w Królestwie Anglii jednej religii – anglikanizmu. Katolickie praktyki religijne zostały formalnie zakazane, jednak w praktyce początkowo tolerowano je, jeśli odbywały się one w prywatnych domach. Nieprzestrzeganie prawa w było w tym okresie karane jedynie grzywnami. Zaostrzenie stanowiska rządu angielskiego nastąpiło po promulgacji w kwietniu 1570 bulli papieża Piusa V Regnans in Excelsis ekskomunikującej zarówno Elżbietę, jak i każdego jej poddanego, wykonującego jej rozkazy jako głowy Kościoła angielskiego, a także serii buntów i spisków wynikłych w rezultacie tej bulli (m.in. spisek Ridolfiego w 1570/1571). Rząd angielski podjął surowe środki przeciwko jezuitom i wkrótce po wykryciu kolejnych spisków (m.in. spisku Babingtona w 1586), a następnie wybuchu wojny hiszpańsko-angielskiej (1585–1604) parlament angielski uchwalił ustawę „przeciwko jezuitom, kapłanom seminaryjnym i innym podobnym nieposłusznym ludziom” („against Jesuits, seminary priests and other such like disobedient persons”). Katolickie praktyki religijne traktowano jako zdradę stanu, a katolików karano represjami, począwszy od konfiskat majątków, poprzez więzienie i nakłanianie do konwersji, aż po tortury i śmierć przez powieszenie, otwarcie wnętrzności i poćwiartowanie. Nawet najmniejsze związki ze Stolicą Apostolską uznano za zdradę stanu, mogło nim być np. staranie o papieskie pozwolenie na zawarcie małżeństwa czy przywiezienie do kraju jakiejkolwiek bullii, pisma czy narzędzia otrzymanego od Biskupa Rzymu, a także udzielanie odpuszczenia grzechów lub jednania kogokolwiek z poddanych królowej.Z kolei przywożenie do kraju lub przyjęcie ‘medali, krzyży, obrazów, różańców i tym podobnych próżnych rzeczy od Biskupa Rzymu było karane konfiskatą majątku.

Począwszy od związania wyznania z władzą królewską, dokonanego jeszcze przez Henryka VIII, doszło do upolitycznienia kwestii religii. Sam fakt bycia katolikiem był uznany za nielojalność wobec swojego kraju. Poddanych, którzy byli lojalni wobec anglikańskiego władcy – jak Edmund Campion, który po re-konwersji na katolicyzm został jezuitą – a jednocześnie chcieli kontynuować wyznawanie wiary katolickiej, uznawano za zdrajców państwa. Do radykalizacji środków przyczyniły się zewnętrzne działania polityczne, jak przygotowania do Wielkiej Armady, oraz pojedyncze akcje ekstremistów, jak spisek prochowy w 1605 r. Autorzy katoliccy wskazują, że o antykatolickim charakterze prześladowań świadczy fakt, że wielu formalnie oskarżonym o zdradę oferowano łaskę w zamian za przejście na anglikanizm.

Kościół katolicki uznał za męczeństwo śmierć 125 osób, jako reprezentantów wszystkich sześciuset katolików straconych w XVI i XVII-wiecznej Anglii pod zarzutem zdrady stanu. W tej liczbie było:

  • czterdziestu za panowania Henryka VIII w latach 1535–1547,
  • stu osiemdziesięciu dziewięciu straconych za Elżbiety I między rokiem 1570 a 1603,
  • dwudziestu siedmiu za rządów Jakuba I w latach 1603–1618,
  • a także dwadzieścia cztery ofiary z lat 1628–1649, tj. z okresu panowania Karola I,
  • dwie osoby z okresu rządów Cromwella
  • dwudziestu pięciu straconych w latach 1678–1681 za Karola II.

Największą grupę wśród męczenników stanowili księża, oraz osoby, które pomagały im w ukrytej działalności duszpasterskiej. W tym czasie w Anglii za bycie księdzem katolickim, lub udzielanie mu gościny ustanowiona była najwyższa kara za zdradę stanu (ang. High treason). Księża działali w duchowym podziemiu. Ponieważ w kraju nie można było prowadzić seminariów duchownych, kandydaci wyjeżdżali do Rzymu, Francji i Hiszpanii, gdzie w kolegiach angielskich (ang. English College w Douai) przygotowywali się do święceń. Po święceniach w przebraniu wracali znów na Wyspy. Władze anglikańskie ustanawiały specjalne ekipy śledcze, poszukujące takich księży, zatrzymujących się najczęściej w domach ziemiańskich. Dla ukrycia obecności duszpasterza przed władzami, budowano specjalne kryjówki księży (ang. priest hole). Gdy przeprowadzającym szczegółową rewizję w domu, która trwała nieraz kilka dni, udawało się jednak odnaleźć winnego, aresztowany zostawał poddawany długiemu więzieniu, torturom, a następnie wymierzano mu karę powieszenia, otwarcia wnętrzności i poćwiartowania (ang. hanged, drawn and quartered). Największa liczba męczenników zginęła na londyńskim miejscu skazań Tyburn, mieszczącym się przy dzisiejszym Hyde Parku. Często głowy skazańców-męczenników „dla pouczenia ludu” umieszczano na włóczni u bramy miejskiej.

Pamięć o męczennikach miała charakter lokalny, a relikwie i zapiski dotyczące ich życia i śmierci były rozproszone i często przechowywane w prywatnych domach. Wcześniejsze opisy hagiograficzne wyprzedzały badania historyczne, które utrudniała dyskryminacja religijna. Przywrócenie pamięci o katolikach straconych w latach 1535–1679 zapoczątkowane zostało w XIX wieku dzięki powrotowi do zasad tolerancji religijnej. Część z nich zostało beatyfikowanych przez papieża Leona XIII w 1886 i 1895 roku, kolejną grupę beatyfikował Pius XI w 1929 roku.

Grupa czterdziestu męczenników Anglii i Walii to święci kanonizowani 25 października 1970 roku przez Pawła VI

Źródło: Wikipedia


Słuchaj w radio BOBOLA lub oglądaj transmisję z kościoła – na żywo

Łączność w Modlitwie z Sanktuarium Matki Bożej Kozielskiej Zwycięskiej w Londynie – kościół św. Andrzeja Boboli.

Nabożeństwa są transmitowane online na antenie radia oraz video playera BOBOLA .

W 1997 r. podczas Mszy św. na krakowskich Błoniach Ojciec Święty Jan Paweł II koronował płaskorzeźbę Zwycięskiej Matki Bożej Kozielskiej. Na odwrocie wizerunku autor, por. Tadeusz Zieliński, wyciął słowa poety: “Tak nas powrócisz cudem na Ojczyzny łono”, własne nazwisko oraz datę ukończenia wizerunku: 3 maja 1941 r.
Matka Boża Kozielska patronowała zwycięstwu pod Monte Cassino oraz innym bitwom wygranym dzięki bohaterstwu i poświęceniu polskich żołnierzy. Po wojnie towarzyszyła Polakom na emigracji. Obecnie płaskorzeźba Zwycięskiej Matki Bożej Kozielskiej znajduje się w polskim kościele św. Andrzeja Boboli – Patrona Polski – w Londynie
Fot. PAP/CAF/Teodor Walczak

Zapraszamy do włączenia się w “żywy różaniec”, oraz składania intencji do:

  1. Nabożeństw czerwcowych ku czci Najśwętszego Serca Pana Jezusa
  2. Nabożeństw do Matki Bożej Kozielskiej Zwycięskiej
  3. Nabożeństw do św. Andrzeja Boboli
  4. Nabożeństw do św. Maksymiliana Kolbe

Intencje złożysz TUTAJ


Słuchaj w radio BOBOLA lub oglądaj transmisję z kościoła – na żywo

St. Andrew Bobola RC Church

1 Leysfield Road
Hammersmith
London W12 9JF
United Kingdom
+44 (0) 208 743 8848

Player Bobola