NOWENNA PRZED II TURĄ WYBORÓW PREZYDENCKICH W POLSCE

Św. Andrzej Bobola/Fot.: swietyandrzejbobola.pl

NOWENNA  PRZED II TURĄ WYBORÓW PREZYDENCKICH W POLSCE

SZTURM DO NIEBA W  INTENCJI  OJCZYZNY I  DECYZJI POLAKÓW DOT. WYBORU PREZYDENTA  WEDŁUG  WOLI  BOŻEJ

W 2015 roku, przed wyborami prezydenckimi Federacja Sodalicji Mariańskich w Polsce zainicjowała nowennę w intencji Ojczyzny i wyboru przez Polaków prezydenta zgodnie z Bożą wolą. Wszystkich tych którym dobro naszej Ojczyzny nie jest obojętne zapraszamy do włączenia się do modlitwy do Boga w Trójcy Jedynego, za wstawiennictwem Najświętszej Maryi Panny i  patronów Polski:  św. Wojciecha, św. Stanisława, oraz proroka zmartwychwstania Polski po trzecim rozbiorze – tego, który jest szczególnym orędownikiem spraw polskich – św. Andrzeja Boboli.  

W modlitwie wzywajmy pomocy św. siostry Faustyny, św. Maksymiliana Kolbe, św. Jana Pawła II, bł. ks. Jerzego Popiełuszki, wszystkich naszych patronów oraz wszystkich świętych i święte Boże, archaniołów i aniołów. 

Dzień 1.  3 lipca (piątek)

Intencja: Za wstawiennictwem św. Andrzeja Boboli – sodalisa, patrona Polski
o wybór Prezydenta Polski, który będzie służył Ojczyźnie, szanował wiarę świętą i sprawiedliwość.

Dzień 2.  4 lipca (sobota)

Intencja: O wybór Prezydenta Polski, który będzie dbał o polską tradycję i kulturę oraz o polskie media.

Dzień 3.  5 lipca (niedziela)

Intencja: Za wstawiennictwem św. Jana Pawła II – sodalisa o wybór Prezydenta Polski, który będzie troszczył się o rodziny oraz o prawo rodziców do wychowywania dzieci.

Dzień 4.  6 lipca (poniedziałek)

Intencja: Za wstawiennictwem bł. ks. Jerzego Popiełuszki o wybór Prezydenta Polski, który będzie zabiegał o prawdę w życiu społecznym oraz godne warunki pracy i życia Polaków.

Dzień 5.  7 lipca (wtorek)

Intencja: O wybór Prezydenta Polski, który będzie szanował i bronił życie ludzkie od poczęcia aż do naturalnej śmierci.

Dzień 6.  8 lipca (środa)

Intencja: O wybór Prezydenta Polski, który będzie się troszczył o wychowanie dzieci i młodzieży – wielkiego skarbu i przyszłości Polski.

Dzień 7.  9 lipca (czwartek)

Intencja: O wybór Prezydenta Polski, który będzie ufał Miłosierdziu Bożemu i służył narodowi polskiemu w duchu miłosierdzia.

Dzień 8.  10 lipca (piątek)

Intencja: Za wstawiennictwem św. Jana Chrzciciela de Rossi – sodalisa o obronę Polski przed zagrożeniami zewnętrznymi i wybór Prezydenta Polski, który będzie zabiegał o bezpieczeństwo naszej Ojczyzny.

Dzień 9.  11 maja (sobota)

Intencja: O światło Ducha Świętego dla Polaków i szczególną opiekę Królowej Polski nad naszą Ojczyzną w dzień II tury wyborów prezydenckich.

DO ODMAWIANIA CODZIENNIE:

Modlitwa za Ojczyznę ks. Piotra Skargi

Boże, Rządco i Panie narodów,
z ręki i karności Twojej racz nas nie wypuszczać,
a za przyczyną Najświętszej Panny, Królowej naszej,
błogosław Ojczyźnie naszej, by Tobie zawsze wierna,
chwałę przynosiła Imieniu Twemu
a syny swe wiodła ku szczęśliwości.

Wszechmogący wieczny Boże,
spuść nam szeroką i głęboką miłość ku braciom
i najmilszej Matce, Ojczyźnie naszej,
byśmy jej i ludowi Twemu,
swoich pożytków zapomniawszy,
mogli służyć uczciwie.

Ześlij Ducha Świętego na sługi Twoje,
rządy kraju naszego sprawujące,
by wedle woli Twojej ludem sobie powierzonym
mądrze i sprawiedliwie zdołali kierować.

Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.

Modlitwa św. Jana Pawła II do Ducha Świętego

Modlitwa św. Jana Pawła II do Ducha Świętego

Duchu Święty, proszę Cię
o dar mądrości do lepszego poznawania
Ciebie i Twoich doskonałości Bożych,
o dar rozumu do lepszego zrozumienia
ducha tajemnic wiary świętej,
o dar umiejętności,
abym w życiu kierował się zasadami tejże wiary,
o dar rady, abym we wszystkim u Ciebie szukał rady
i u Ciebie ją zawsze znajdował,
o dar męstwa, aby żadna bojaźń ani względy ziemskie
nie mogły mnie od Ciebie oderwać,
o dar pobożności, abym zawsze służył Twojemu Majestatowi z synowską miłością,
o dar bojaźni Bożej, abym lękał się grzechu,
który Ciebie, o Boże, obraża.

<Modlitwy tej nauczył Karola Wojtyłę jego ojciec, kiedy pewnego dnia zauważył, że syn niezbyt gorliwie wypełnia obowiązki ministranta. Tak to zdarzenie po latach wspominał papież Jan Paweł II: „W wieku dziesięciu, dwunastu lat byłem ministrantem, ale niezbyt gorliwym. Mój ojciec, spostrzegłszy moje niezdyscyplinowanie, powiedział pewnego dnia: «Nie jesteś dobrym ministrantem. Nie modlisz się do Ducha Świętego». I pokazał mi jakąś modlitwę. Nie zapomniałem jej… Z jakim on przekonaniem do mnie mówił! Jeszcze dziś słyszę jego głos”. Jan Paweł II polecał właśnie tę modlitwę młodzieży na spotkaniu przy kościele św. Anny w Warszawie podczas pierwszej pielgrzymki do Polski w 1979 roku. Powiedział wtedy: „Przyjmijcie ode mnie tę modlitwę, której nauczył mnie mój ojciec i pozostańcie jej wierni”. (przyp. red.)>

Modlitwa do Ducha św.

Duchu Święty, Boże, który w dniu narodzin Kościoła raczyłeś zstąpić widomie na apostołów, aby oświecić ich rozum, zapalić serca, utwierdzić w wierze i życie ich uświęcić, błagamy Cię najgoręcej w czasie tej nowenny, abyś również nam raczył udzielić tych samych darów dla naszego uświęcenia i wzrostu chwały Bożej. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.

 

Sanktuarium Matki Bożej Kozielskiej-Zwycięskiej w Londynie

Chcesz dowiedzieć się więcej o cudownym wizerunku MB, bardzo ważnym dla pokoleń polskich emigrantów?

ZAPRASZAMY

Kościół katolicki w Wielkiej Brytanii

Wspomnienie św. Augustyna z Canterbury – apostoła Anglii

27 maja w Kościele katolickim  obchodzone jest wspomnienie dowolne św. Augustyna z Canterbury (ur. ?, zm. 26 maja 604 lub 605). Mnich benedyktyński, był pierwszym arcybiskupem Canterbury, nazywany apostołem Anglii, święty Kościoła katolickiego, anglikańskiego i prawosławnego. Śmiało można go nazwać również apostołem jedności i pokoju.

Pokaż dzieciom kreskówkę o św. Augustynie z Canterbury:

Augustyn był przeorem klasztoru w Rzymie, gdy papież Grzegorz Wielki wybrał go w 595 r., by poprowadził misję do Wielkiej Brytanii, by chrystianizować króla Ethelberta I i jego królestwo Kentu z anglosaskiego pogaństwa.

Wiosną 597 roku misjonarze wylądowali w Anglii na ziemi króla Kentu (wyspa Thanet). Powodem wyboru tego miejsca był fakt, iż król Kentu Ethelbert był mężem księżniczki merowińskiej Berty (córki króla Paryża – Chariberta I). W umowie ślubnej miała ona zagwarantowane prawo swobodnego wyznania swojej religii na ziemi Anglów. Razem z królową był tam biskup frankijski, który wzniósł kościół koło Canterbury. Zatem ludność i dwór Kentu mieli dość dużo okazji do usłyszenia i poznania wiary królowej. Był to czynnik, który mógł ułatwić pomyślne zakończenie misji papieskiej. Władca Kentu był ostrożny, wiedział jakie korzyści może przynieść mu chrześcijaństwo, ale zdawał sobie również sprawę z tego, jak głęboko zakorzenione jest pogaństwo wśród ludu. Dyskusyjna pozostaje kwestia czy w momencie przybycia Augustyna, Ethelbert był już ochrzczony czy nie. Pomimo swojej ostrożności, król był misjonarzom przychylny, dostali oni zezwolenie na osiedlenie się w pobliżu Canterbury, korzystali z kościoła pod wezwaniem św. Marcina. Otrzymali również zgodę na odbudowę starego rzymskiego kościoła w samym Canterbury – kościół ten stanowił początek Katedry w Canterbury. Ponadto Augustyn założył kościół parafialny św. Marcina i klasztor św. Piotra i Pawła Apostołów, ukończony dopiero po jego śmierci.

Pomimo wielu trudności misja Augustyna odniosła sukces, stała się zaczątkiem Kościoła w Anglii oraz zapoczątkowała proces zjednoczenia wyspy. Samo wysłanie Augustyna do Brytanii było wielkim przełomem w dziejach Kościoła. Rzym przejął prymat w chrystianizacji pogan. Zaczęto organizować nowe wyprawy misyjne. Zmieniono także podejście do pogan. Zamiast nawracać ich siłą, zdecydowano się na pokojowe misje. Ich celem miało być przekonywanie pogan słowem i postawą, a nie mieczem.

W 601 roku Augustyn wysłał raport do papieża z przebiegu misji oraz poprosił go o pomoc. W wyniku tego Grzegorz wysłał nową misję, członkiem której był m.in. św. Mellit, która przywiozła sprzęt liturgiczny, księgi święte, paliusz dla Augustyna oraz list, w którym papież przedstawił swoją wizje organizacji Kościoła angielskiego. Nawiązywał on do organizacji kościelnej z czasów rzymskich i przewidywał założenie 12 biskupstw, które miały być podporządkowane 2 metropoliom. Południowej z siedzibą w Londynie z Augustynem na czele oraz północnej z siedzibą w Yorku – którego metropolita miał być podporządkowany Augustynowi do jego śmierci, a następnie miał być zupełnie niezależny. Miało to zapobiec uzyskaniu przez biskupów silnej władzy nad kościołem w Anglii, co mogło spowodować że papież straciłby kierownictwo nad tą częścią kościoła. Jednak plan ten był nie do końca doskonały, przewidywał stworzenie organizacji kościelnej w oparciu o dawną organizacje rzymską. Tymczasem na ziemiach brytyjskich zaszły ogromne zmiany administracyjne. Jak też się okazało plany Grzegorza były ustalone na wyrost, spodziewał się on szybkiej misji chrystianizacyjnej. Jednak napotkano liczne opory ludności wiejskiej, która była wychowana w tradycji pogańskiej i nie miała ochoty z tą tradycją skończyć. Dlatego też w 601 roku papież stworzył doktrynę, według której należy zerwać z nawracaniem siłą i niszczeniem świątyń pogan. Aby ułatwić poganom przejście z ich wiary na wyznanie chrystusowe należy do ich świątyń po uprzednim pokropieniu ich wodą święconą wstawiać ołtarze chrześcijańskie. Nie wolno od razu nakazać im odciąć się od wszystkiego w co wierzyli, bo spowoduje to zator z ich strony. Jeśli miejscowa ludność składała w jakieś określone dni ofiary swoim bogom, to należy im w te dni zorganizować jakieś inne święto, np. ku czci jakiegoś świętego męczennika. Jak mówił św. Grzegorz “Jest rzeczą niemożliwą pozbawić umysły surowe wszystkiego od razu; ten bowiem, kto usiłuje wspiąć się na szczyt, wznosi się po stopniach krokami, nie skokami.

Augustyn w swej misji miał nieprzyjemnie spotkanie z Brytami – rdzennymi mieszkańcy tych ziem, którzy wyznawali chrześcijaństwo od wieków, jednak uległa ta wiara lekkim wypaczeniom. W innym terminie odbywała się u nich Wielkanoc, występowały różnice w obrządku chrztu. Augustyn według tradycji spotkał się z Brytami 2 razy i próbował ich przekonać do zmiany praktyk oraz pomóc w chrystianizacji Anglo-Sasów. Pierwszy raz miało to miejsce na pograniczu Wesseksu, w miejscu obecnego Bristolu. Augustyn próbował przekonać kapłanów brytyjskich do podjęcia wspólnej misji, jednak wcześniej musieli oni zerwać ze swoimi praktykami i przyjąć obrządek rzymski. Na to jednak nie chcieli się zgodzić. O wyższości danego obrządku miała zdecydować próba. Znaleziona ślepca, którego Brytowie próbowali uzdrowić, nie udało się to jednak. Dokonał tego dopiero Augustyn. Kapłani zdecydowali, że muszą zasięgnąć opinii ludu przed przyłączeniem się do Augustyna i poprosili o wyznaczenie drugiej daty spotkania. Udali się kapłani do uczonego pustelnika, który powiedział im, że jeśli Augustyn jest mężem bożym, to mają się do niego przyłączyć. Miano poznać to po tym, że w czasie uczty wysłannicy rzymscy zajmą pierwsi miejsca, a gdy przyjdą Brytowie, to w zależności od tego, jak się zachowają misjonarze, taka będzie ich pobożność: gdy wstaną na ich powitanie, znaczy że są pokornymi i bożymi ludźmi, gdy jednak będą siedzieć, znaczy iż są niegodni przyłączenia się do nich. Augustyn egzaminu nie zdał. Spotkanie zakończyło się niepowodzeniem, a Augustyn miał im wtedy przepowiedzieć karę bożą – za odrzucenie go stoczą wojnę z nieprzyjaciółmi, a za niechęć do chrystianizacji Anglów poniosą z ich rąk karę. Spełniło się to w roku 613, gdy król Bernicji Ethelfryd pokonał Brytów w bitwie pod Chester.

Misja Augustyna odniosła sukces, stała się zaczątkiem Kościoła w Anglii oraz zapoczątkowała proces zjednoczenia wyspy. Samo wysłanie Augustyna do Brytanii było wielkim przełomem w dziejach Kościoła. Rzym przejął prymat w chrystianizacji pogan. Zaczęto organizować nowe wyprawy misyjne. Zmieniono także podejście do pogan. Zamiast nawracać ich siłą, zdecydowano się na pokojowe misje. Ich celem miało być przekonywanie pogan słowem i postawą, a nie mieczem.

Ostatnie lata życia Augustyna przyniosły rozszerzenie się obszaru działalności Kościoła, co było uwarunkowane protekcją króla Kentu. W 604 roku założono biskupstwo w Rochester, misja zdołała objąć tereny Królestwa Essexu. W tym czasie powstał w Londynie kościół pod wezwaniem św. Pawła Apostoła.

27 maja 605 roku Augustyn zmarł. Został pochowany w ufundowanym przez siebie kościele opackim-katedralnym pw. świętych Piotra i Pawła w Canterbury obok króla św. Ethelberta.

źródło: Wikipedia

Narodowa Sztafeta Różańcowa 31 maja Uroczystość Zesłania Ducha Świętego


Wspólny mianownik – audycja niejednego autora

Paweł Babicz -rozmowa

Paweł Babicz – ojciec czwórki dzieci, lider wspólnoty „Szkoła Nowej Ewangelizacji” oraz kierownik Domu Pomocy imienia św. Brata Alberta w Zabrzu. Tematem spotkania jest duchowość współczesnego człowieka i poszukiwanie własnego miejsca w życiu. Paweł opowiada o swojej drodze odnalezienia Boga oraz o odkrywaniu Jego miłości w życiu rodzinnym, a także w pomocy drugiemu człowiekowi. Wywiad przeprowadziła Agnieszka Pluta.


Emisja w sobotę (23.05.2020) ⏰ 20:20 & ⏰ 23:00

Powtórki w niedzielę (24.05.2020) ⏰ 9:30; ⏰ 19:45 & ⏰ 21:45

Czas BST, czyli np. angielski, letni.


Słuchaj w radio BOBOLA lub oglądaj transmisję z kościoła – na żywo

Polska Misja Katolicka w Anglii i Walii

foto: ES-F/Ks. Stanisław Świerczyński (z prawej) i hm. Wacław Mańkowski

Rozmowa z ks. infuatem Stanisławem Świerczyńskim cz. 2

Polscy katolicy na Wyspach w XIX i XX w. Kim byli? Jak żyli? Kto im pomagał? Opowiada emerytowany ksiądz Stanisław Świerczyński – rektor Polskiej Misji Katolickiej w Anglii i Walii w latach 1991-2002, kapelan polskich harcerzy w Wielkiej Brytanii, katecheta w legendarnej szkole Zgromadzenia Sióstr Najświętszej Rodziny z Nazaretu w Pitsford Hall, proboszcz parafii Chrystusa Króla na Balham (lata 70. i 80.). Rozmowę nagraną w murach kościoła pw. Matki Boskiej Częstochowskiej na Devonii przeprowadziła Elżbieta Sobolewska- Farbotko.


Zapraszamy na cz. 2 rozmowy

Emisja w piątek (22.05.2020) ⏰ 21:20 & ⏰ 23:15

Powtórki w niedzielę (24.05.2020) ⏰ 9:30 & ⏰ 17:00

Czas BST, czyli np. angielski, letni.


Prześlij intencję do MB Kozielskiej Zwycięskiej lub włącz się w “żywy różaniec”


Słuchaj w radio BOBOLA lub oglądaj transmisję z kościoła – na żywo

Wspomnienie 40 męczenników Anglii i Walii

Krew męczenników posiewem nowych Chrześcijan

“Niech krew tych męczenników zdoła uleczyć wielką ranę zadaną Kościołowi Bożemu, w wyniku oddzielenia Kościoła anglikańskiego od Kościoła katolickiego” (Papież Paweł VI)

Angielscy i Walijscy męczennicy – wstawiajcie się za nami i za kraj w którym żyjemy. Boże, za ich wstawiennictwem – prosimy Cię o duży wzrost żywej wiary w mieszkańcach Anglii i Walii.


4 Maja przypada wspomnienie czterdziestu męczenników Anglii i Walii Pierwszej grupy katolików angielskich i walijskich, kanonizowanych przez papieża Pawła VI w 1970 r. i czczonych przez Kościół katolicki jako męczennicy za wiarę. Ponieśli śmierć w Anglii i Walii w latach 1535–1679 w wyniku represji związanych z odmową porzucenia przynależności do Kościoła katolickiego na rzecz ustanowionego przez Henryka VIII Kościoła anglikańskiego.

Od średniowiecza pojawiały się dążenia do uniezależnienia Kościoła w Anglii od papiestwa, czego wyrazem było uchwalenie w 1351 roku dokumentu Statute of Provisors, zakazującego osobom duchownym dokonywania opłat zagranicznym instytucjom i blokującego przejmowanie beneficjów, opublikowanie dwa lata później statutu Praemunire, zabraniającego przekazywania jurysdykcji Rzymowi (tj. wnoszenia apelacji do papieża i ogłaszania bez zgody króla dokumentów papieskich), oraz zniesienie w 1366 roku obowiązującego od czasów Jana bez Ziemi trybutu wasalnego. W 1373 roku miały miejsce wystąpienia przeciwko kolekcie papieskiej. Tendencje uniezależnienia od Rzymu nasiliły się pod wpływem XIV-wiecznych idei, głoszonych przez Johna Wycliffe’a. Kolejnym krokiem w tym kierunku było odrzucenie wniosku, w którym legat papieski ubiegał się o unieważnienie Praemunire, oraz powtórne uchwalenie statutu w 1427 roku. Bezpośrednim powodem narzucenia aktów reformacyjnych przez króla Henryka VIII był brak zgody papieża na unieważnienie małżeństwa z Katarzyną Aragońską (1533 rok) i uchwalenie Aktu Supremacji w 1534 roku.

Tym co w XVI w. otworzyło drogę zniesieniu Kościoła katolickiego w Anglii, oraz kilku wiekom prześladowań katolików na Wielkiej Brytanii, w czasie których straciło życie ok. 600 osób – była decyzja króla Henryka VIII o ogłoszeniu siebie głową Kościoła Anglii (Only supreme head in carth of the Church of England, called Eccelsia Anglicana). Wśród pierwszych angielskich poddanych, którzy ponieśli śmierć z powodu odrzucenia decyzji władcy, był kanclerz króla Tomasz Morus, oraz, jako jedyny z biskupów angielskich, John Fisher. Po śmierci Henryka VIII, a następnie jego syna, Edwarda VI, rządy objęła, wychowana w katolickiej Francji, córka Henryka Maria Tudor (1553–1558), która nakazała wypuszczenie z więzień angielskich katolików, uwięzionych za rządów jej ojca i brata, oraz przywrócenie im dóbr i tytułów. Podjęła też krwawy program rekatolicyzacji kraju. W tym okresie stracono blisko 300 męczenników protestanckich. Rządząca po jej śmierci, jej siostra Elżbieta I była wychowywana w wierze protestanckiej i po jej wstąpieniu na tron Parlament angielski uchwalił w 1559 roku drugi Akt Supremacji, a także dalsze reformy religijne zmierzające do zachowania w Królestwie Anglii jednej religii – anglikanizmu. Katolickie praktyki religijne zostały formalnie zakazane, jednak w praktyce początkowo tolerowano je, jeśli odbywały się one w prywatnych domach. Nieprzestrzeganie prawa w było w tym okresie karane jedynie grzywnami. Zaostrzenie stanowiska rządu angielskiego nastąpiło po promulgacji w kwietniu 1570 bulli papieża Piusa V Regnans in Excelsis ekskomunikującej zarówno Elżbietę, jak i każdego jej poddanego, wykonującego jej rozkazy jako głowy Kościoła angielskiego, a także serii buntów i spisków wynikłych w rezultacie tej bulli (m.in. spisek Ridolfiego w 1570/1571). Rząd angielski podjął surowe środki przeciwko jezuitom i wkrótce po wykryciu kolejnych spisków (m.in. spisku Babingtona w 1586), a następnie wybuchu wojny hiszpańsko-angielskiej (1585–1604) parlament angielski uchwalił ustawę „przeciwko jezuitom, kapłanom seminaryjnym i innym podobnym nieposłusznym ludziom” („against Jesuits, seminary priests and other such like disobedient persons”). Katolickie praktyki religijne traktowano jako zdradę stanu, a katolików karano represjami, począwszy od konfiskat majątków, poprzez więzienie i nakłanianie do konwersji, aż po tortury i śmierć przez powieszenie, otwarcie wnętrzności i poćwiartowanie. Nawet najmniejsze związki ze Stolicą Apostolską uznano za zdradę stanu, mogło nim być np. staranie o papieskie pozwolenie na zawarcie małżeństwa czy przywiezienie do kraju jakiejkolwiek bullii, pisma czy narzędzia otrzymanego od Biskupa Rzymu, a także udzielanie odpuszczenia grzechów lub jednania kogokolwiek z poddanych królowej.Z kolei przywożenie do kraju lub przyjęcie ‘medali, krzyży, obrazów, różańców i tym podobnych próżnych rzeczy od Biskupa Rzymu było karane konfiskatą majątku.

Począwszy od związania wyznania z władzą królewską, dokonanego jeszcze przez Henryka VIII, doszło do upolitycznienia kwestii religii. Sam fakt bycia katolikiem był uznany za nielojalność wobec swojego kraju. Poddanych, którzy byli lojalni wobec anglikańskiego władcy – jak Edmund Campion, który po re-konwersji na katolicyzm został jezuitą – a jednocześnie chcieli kontynuować wyznawanie wiary katolickiej, uznawano za zdrajców państwa. Do radykalizacji środków przyczyniły się zewnętrzne działania polityczne, jak przygotowania do Wielkiej Armady, oraz pojedyncze akcje ekstremistów, jak spisek prochowy w 1605 r. Autorzy katoliccy wskazują, że o antykatolickim charakterze prześladowań świadczy fakt, że wielu formalnie oskarżonym o zdradę oferowano łaskę w zamian za przejście na anglikanizm.

Kościół katolicki uznał za męczeństwo śmierć 125 osób, jako reprezentantów wszystkich sześciuset katolików straconych w XVI i XVII-wiecznej Anglii pod zarzutem zdrady stanu. W tej liczbie było:

  • czterdziestu za panowania Henryka VIII w latach 1535–1547,
  • stu osiemdziesięciu dziewięciu straconych za Elżbiety I między rokiem 1570 a 1603,
  • dwudziestu siedmiu za rządów Jakuba I w latach 1603–1618,
  • a także dwadzieścia cztery ofiary z lat 1628–1649, tj. z okresu panowania Karola I,
  • dwie osoby z okresu rządów Cromwella
  • dwudziestu pięciu straconych w latach 1678–1681 za Karola II.

Największą grupę wśród męczenników stanowili księża, oraz osoby, które pomagały im w ukrytej działalności duszpasterskiej. W tym czasie w Anglii za bycie księdzem katolickim, lub udzielanie mu gościny ustanowiona była najwyższa kara za zdradę stanu (ang. High treason). Księża działali w duchowym podziemiu. Ponieważ w kraju nie można było prowadzić seminariów duchownych, kandydaci wyjeżdżali do Rzymu, Francji i Hiszpanii, gdzie w kolegiach angielskich (ang. English College w Douai) przygotowywali się do święceń. Po święceniach w przebraniu wracali znów na Wyspy. Władze anglikańskie ustanawiały specjalne ekipy śledcze, poszukujące takich księży, zatrzymujących się najczęściej w domach ziemiańskich. Dla ukrycia obecności duszpasterza przed władzami, budowano specjalne kryjówki księży (ang. priest hole). Gdy przeprowadzającym szczegółową rewizję w domu, która trwała nieraz kilka dni, udawało się jednak odnaleźć winnego, aresztowany zostawał poddawany długiemu więzieniu, torturom, a następnie wymierzano mu karę powieszenia, otwarcia wnętrzności i poćwiartowania (ang. hanged, drawn and quartered). Największa liczba męczenników zginęła na londyńskim miejscu skazań Tyburn, mieszczącym się przy dzisiejszym Hyde Parku. Często głowy skazańców-męczenników „dla pouczenia ludu” umieszczano na włóczni u bramy miejskiej.

Pamięć o męczennikach miała charakter lokalny, a relikwie i zapiski dotyczące ich życia i śmierci były rozproszone i często przechowywane w prywatnych domach. Wcześniejsze opisy hagiograficzne wyprzedzały badania historyczne, które utrudniała dyskryminacja religijna. Przywrócenie pamięci o katolikach straconych w latach 1535–1679 zapoczątkowane zostało w XIX wieku dzięki powrotowi do zasad tolerancji religijnej. Część z nich zostało beatyfikowanych przez papieża Leona XIII w 1886 i 1895 roku, kolejną grupę beatyfikował Pius XI w 1929 roku.

Grupa czterdziestu męczenników Anglii i Walii to święci kanonizowani 25 października 1970 roku przez Pawła VI

Źródło: Wikipedia


Słuchaj w radio BOBOLA lub oglądaj transmisję z kościoła – na żywo

Łączność w Modlitwie z Sanktuarium Matki Bożej Kozielskiej Zwycięskiej w Londynie – kościół św. Andrzeja Boboli.

Nabożeństwa są transmitowane online na antenie radia oraz video playera BOBOLA .

W 1997 r. podczas Mszy św. na krakowskich Błoniach Ojciec Święty Jan Paweł II koronował płaskorzeźbę Zwycięskiej Matki Bożej Kozielskiej. Na odwrocie wizerunku autor, por. Tadeusz Zieliński, wyciął słowa poety: “Tak nas powrócisz cudem na Ojczyzny łono”, własne nazwisko oraz datę ukończenia wizerunku: 3 maja 1941 r.
Matka Boża Kozielska patronowała zwycięstwu pod Monte Cassino oraz innym bitwom wygranym dzięki bohaterstwu i poświęceniu polskich żołnierzy. Po wojnie towarzyszyła Polakom na emigracji. Obecnie płaskorzeźba Zwycięskiej Matki Bożej Kozielskiej znajduje się w polskim kościele św. Andrzeja Boboli – Patrona Polski – w Londynie
Fot. PAP/CAF/Teodor Walczak

Zapraszamy do włączenia się w “żywy różaniec”, oraz składania intencji do:

  1. Nabożeństw czerwcowych ku czci Najśwętszego Serca Pana Jezusa
  2. Nabożeństw do Matki Bożej Kozielskiej Zwycięskiej
  3. Nabożeństw do św. Andrzeja Boboli
  4. Nabożeństw do św. Maksymiliana Kolbe

Intencje złożysz TUTAJ


Słuchaj w radio BOBOLA lub oglądaj transmisję z kościoła – na żywo

Jeden Kościół

Msza za migrantów

Od 15 lat święto Św. Józefa rzemieślnika szczególnie obchodzone jest przez katolickich emigrantów w Anglii. Z tej okazji wierni uczestniczą w uroczystej Mszy, która jest pełna śpiewu i radości.  Diecezje Brentwood, Southwark i Westminster, w tym roku zapraszają 2 Maja o godzinie 10:30 (GMT). Msza będzie transmitowana na Instagramie, oraz na Youtube. Przewodnia intencja modlitwy dotyczy tych migracyjnych pracowników, którzy są na „pierwszej linii ognia” walki z koronawirusem. Wierni będą prosić m.in. o wstawiennictwo Św. Jana Pawła II.

Elżbieta Sobolewska-Farbotko – Londyn (Radio Bobola/Vatican News)


„W czasie, gdy tak wielu pracowników migracyjnych znajduje się na „linii frontu” – pracując w służbie zdrowia, domach opieki, jako kierowcy dostaw, sprzątacze i dostawcy posiłków – jest to czas na wsparcie ich modlitwą” – mówi ojciec Dominic Howarth z diecezji Brentwood, która organizuje Mszę za Migrantów.

„Ponadto, ponieważ tak wielu spośród emigrantów to ludzie najbardziej zagrożeni ubóstwem z powodu pracy na podstawie umów zerowych, albo według najniższych stawek, jest to dobry moment, aby podkreślić wspaniałe dziedzictwo Katolickiej Nauki Społecznej, według której wszyscy jesteśmy braćmi i która zobowiązuje do płacenia godziwej, rzeczywistej stawki na utrzymanie, na co w 1891 roku zwrócił uwagę papież Leon XIII” – dodaje ojciec Dominik.  

W ramach tego wydarzenia Kościół katolicki na Wyspach apeluje również o godziwą płacę dla najgorzej zarabiających.

W liturgii szczególną rolę odgrywają emigranci, wspólnie modlący się zarówno po angielsku, jak i w swoich narodowych językach, co podkreśla jedność w wierze przy zachowaniu kulturowej odrębności i własnej tożsamości. „Msza dla Migrantów” będzie transmitowana za pomocą serwisu youtybe Instagrama. Wezmą w niej udział również Polacy, którzy nagrali jedną z modlitw. Instagram umożliwia interakcję z tym, co będzie się działo podczas Mszy Św. Jej uczestnicy zaproszeni są więc do dodawania modlitw i wysyłania pozdrowień we własnym języku. Jak mówi ojciec Dominik: „Taki czas Komunii Duchowej może być bardzo pomocny dla tych zmęczonych lub zalęknionych ludzi, którzy zdadzą sobie sprawę z tego, że zostaną otoczeni modlitwą  i troską dużej wspólnoty”.


TRANSMISJA MSZY W SOBOTĘ 2 MAJA 2020 10:30GMT

NA INSTAGRAMIE: BrentwoodCYS

NA YOUTUBE:


PEŁNE INFORMACJE TUTAJ:

Słuchaj w radio BOBOLA lub oglądaj transmisję z kościoła – na żywo

Papież Franciszek

Papież: módlmy się na różańcu, aby skończyła się ta ciężka próba

Papież skierował do wiernych na całym świecie specjalny list, w którym zachęca, aby w zbliżającym się miesiącu maju, w czasie szczególnie poświęconym Maryi, powrócić do modlitwy różańcowej i prosić, by Pan oddalił od nas pandemię koronawirusa.

Paweł Pasierbek SJ – Watykan (Vatican News)/foto Dimitri Conejio Sanz


Franciszek podkreślił, że będzie to okazja do odkrycia na nowo piękna odmawiania różańca wspólnie albo samemu, w zależności od okoliczności. Do tradycji miesiąca maja należy bowiem rodzinna modlitwa różańcowa. Aby jednak to uczynić – zaznaczył Papież – potrzebna jest prostota. Dodał, że można to zrobić na różne sposoby, pomoc można znaleźć także w internecie. „Kontemplacja oblicza Chrystusa sercem Maryi, naszej Matki, sprawi, że będziemy jeszcze bardziej zjednoczeni jako rodzina duchowa i pomoże nam przezwyciężyć tę próbę” – pisze do wiernych całego świata Franciszek.

Do listu Papież dołączył dwie modlitwy, które sam będzie odmawiał w maju w duchowej łączności z wszystkimi, którzy uczynią je swoimi. Prosi w nich, aby Matka Boża zwróciła Swe miłosierne oczy na nas i wybłagała u Ojca, aby ta ciężka próba zakończyła się i żeby powróciła perspektywa nadziei i pokoju.

Modlitwa 1

O Maryjo, Ty zawsze jaśniejesz na naszej drodze jako znak zbawienia i nadziei.
Powierzamy się Tobie, Uzdrowienie chorych, która u stóp krzyża zostałaś złączona z cierpieniem Jezusa, trwając mocno w wierze.
Ty, Zbawienie ludu rzymskiego, wiesz czego potrzebujemy i jesteśmy pewni, że zatroszczysz się o to, aby radość i święto – tak jak w Kanie Galilejskiej – mogły powrócić po tym czasie próby.
Pomóż nam, Matko Bożej Miłości, byśmy dostroili się do woli Ojca i czynili to, co powie nam Jezus, który obarczył się naszym cierpieniem i dźwigał nasze boleści, aby nas prowadzić przez krzyż ku radości zmartwychwstania. Amen.

Pod Twoją obronę uciekamy się, święta Boża Rodzicielko, naszymi prośbami racz nie gardzić w potrzebach naszych, ale od wszelakich złych przygód racz nas zawsze wybawiać, Panno chwalebna i błogosławiona.

Modlitwa 2

„Pod Twoją obronę uciekamy się, święta Boża Rodzicielko”
W obecnej dramatycznej sytuacji, pełnej cierpienia i udręki, która ogarnia cały świat, wołamy do Ciebie, Matko Boga i nasza Matko, i uciekamy się pod Twoją obronę.
O Dziewico Maryjo, miłosierne oczy Twoje na nas zwróć w tej pandemii koronawirusa, i pociesz tych, którzy są zagubieni i opłakują swoich bliskich zmarłych, niekiedy pochowanych w sposób raniący duszę. Wspieraj tych, którzy niepokoją się o osoby chore, przy których, aby zapobiec infekcji, nie mogą być blisko. Wzbudź ufność w tych, którzy są niespokojni z powodu niepewnej przyszłości i następstw dla gospodarki i pracy.
Matko Boga i nasza Matko, błagaj za nami u Boga, Ojca miłosierdzia, aby ta ciężka próba zakończyła się i aby powróciła perspektywa nadziei i pokoju. Podobnie jak w Kanie Galilejskiej, wyjednaj u Twego Boskiego Syna, aby pocieszył rodziny chorych i ofiar oraz otworzył ich serca na ufność.
Chroń lekarzy, pielęgniarki i pielęgniarzy, pracowników służby zdrowia, wolontariuszy, którzy w tym czasie kryzysu znajdują się na pierwszej linii frontu i narażają swoje życie, aby ocalić inne istnienia. Podtrzymuj ich heroiczne wysiłki i daj im siłę, dobroć i zdrowie.
Bądź blisko tych, którzy w dzień i w nocy opiekują się chorymi oraz kapłanów, którzy z troską duszpasterską i zaangażowaniem ewangelicznym starają się pomagać i wspierać wszystkich.
Najświętsza Dziewico, oświeć umysły naukowców, mężczyzn i kobiet, żeby mogli znaleźć właściwe rozwiązania i pokonać tego wirusa.
Wspieraj przywódców państw, aby działali mądrze, z troską i wielkodusznością, pomagając tym, którym brakuje tego, co niezbędne do życia, planując rozwiązania społeczne i ekonomiczne z dalekowzrocznością oraz w duchu solidarności.
Najświętsza Maryjo, porusz sumienia, aby ogromne sumy używane na rozwój i doskonalenie uzbrojenia mogły być wykorzystane do promowania odpowiednich badań, żeby zapobiec podobnym katastrofom w przyszłości.
Najukochańsza Matko, spraw, aby w świecie wzrastało poczucie przynależności do jednej wielkiej rodziny, świadomość więzi łączącej wszystkich, abyśmy z duchem braterskim i solidarnością spieszyli z pomocą w licznych biedach i sytuacjach nędzy. Pobudzaj do stanowczości w wierze, wytrwałości w służbie, stałości w modlitwie.
O Maryjo, Pocieszycielko strapionych, weź w ramiona wszystkie swoje niespokojne dzieci i wyproś, aby Bóg zadziałał swoją wszechmocną ręką i uwolnił nas od tej straszliwej epidemii, żeby życie mogło powrócić do normalnego biegu w spokoju.
Zawierzamy się Tobie, która jaśniejesz na naszej drodze jako znak zbawienia i nadziei, o łaskawa, o litościwa, o słodka Panno Maryjo! Amen.


Co mówi Papież? Czym żyje Kościół?

Serwis Radia Watykańskiego – słuchaj u nas codziennie:

⏰17:40 (premiera), 20:40, 23:40, 02:40


Słuchaj w radio BOBOLA lub oglądaj transmisję z kościoła – na żywo


Dzieci nie śmieci

Owieczka Madzia z Willesden

Zapraszamy do spotkania z owieczką Madzią znaną z “Małego Przewodnika Katolickego”. Możemy to zrobić dzięki Parafii Matki Bożej Miłosierdzia w Londynie (strona internetowa TUTAJ), a w szczególności dzięki tym, którzy tą audycję przygotowują – s. Krystynie Wojtarowicz MChR (Misjonarka Chrystusa Króla) i o. Adamowi Baczewskiemu SJ.


O początkach internetowej kariery owieczki z Willesden, autorzy audycji mówią tak:

Historia Madzi zaczęła się w naszej parafii na początku roku szkolnego. Kiedy zaczęliśmy używać dla maluchów obrazków na niedzielę z Małego Przewodnika Katolickiego. Zamówiliśmy wtedy maskotkę owieczki i od tej pory występowała w kazaniach dla najmłodszych parafian. Nie mogło jej zabraknąć wtedy kiedy dzieci pozostają w domach i nie mogą przyjść do kościoła.

Zapraszamy maluchy do słuchania w każda niedzielę:

⏰ 8:15 9:50 11:45 ⏰ 14:35 16:35 19:30


Słuchaj w radio BOBOLA lub oglądaj transmisję z kościoła – na żywo

Audycja autorska

Podboje we Dwoje

Piotrek i Oliwia Adamowicz są młodym małżeństwem, ciekawymi świata ludźmi, którzy dzielą wiele wspólnych pasji. Jedną z nich są podróże. Poznali się w Polsce, kiedy byli jeszcze dziećmi. Mieszkają w Anglii, w Bristolu. Sakramentalne “Tak” powiedzieli sobie w Rzymie. Włochy uwielbiają i chcąc się tym z nami podzielić, zapraszają na cykl audycji, które emitujemy na antenie Radia BOBOLA.


Piotrek i Oliwia tak piszą o swojej miłości do Włoch:

“Dlaczego kochamy Włochy?
Za ich bogactwo kulturowe
Za ich piękno
Za to, że ich miasteczka są niezwykłymi świadkami przeszłych wieków
Za niezwykle przyjacielskich i otwartych ludzi
Za przepyszne smaki ich kuchni!
Za tyle duchowo wartościowych miejsc
Za ich świętych
Za ich kino
Za ich socjalny styl życia
Za ich poczucie humoru
Za ich rodzinność
Za to, że są galerią sztuki całej Europy
Jest wiele więcej powodów!!!

Naprawdę. rok spędzony w Italii był niezwykły – o czym wiecie! Zaszczepił w nas miłość do tego kraju, w którym od razu poczuliśmy się jak w domu!”


Zapraszamy na odc. 6 – “Przekroczyć siebie”

Emisja w sobotę (23.05.2020) ⏰ 12:30 & ⏰ 21:40

Powtórki w niedzielę (24.05.2020) ⏰ 1:45 & ⏰ 15:45

Czas BST, czyli np. angielski, letni.


Słuchaj w radio BOBOLA lub oglądaj transmisję z kościoła – na żywo


Fan page “Podboje we dwoje” na FB:

https://www.facebook.com/podbojewedwoje/videos/3653871914682755/
St. Andrew Bobola RC Church

1 Leysfield Road
Hammersmith
London W12 9JF
United Kingdom
+44 (0) 208 743 8848

Player Bobola